محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 294

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

شنيدن لهو و غنا در دل مىروياند نفاق را 220 صوفى كسى است كه پشم را با صفاى 197 طالبان علم بر سه قسمند 124 طلب علم فريضه و واجب است بر هر مسلمانى 257 طلب كنيد علم را هر چند از براى آن به 257 عالمى كه مردم از علمش منتفع شوند بهتر 257 عدالت و نيكى كردن علامت دوام نعمت است 274 علامت كذّاب و دروغگو آن است 170 علم راهى است تا بهشت و 260 علماء وارثان پيغمبرانند 262 علماى شيعيان ما ضابطان و 259 عمر به هيچ راهى نرفت مگر 249 غنا از جمله گناهانى است كه خدا بر 218 غنا مورث نفاق است 222 فضل عالم بر عابد مانند فضل 257 قرآن را به حزن بخوانند 225 قول زور مراد غنا است 218 قوم حضرت موسى بعد از ورود نهى 144 قيامت قيام نخواهد نمود بر امت من تا كه 197 كسى كه بدون بصيرت و علم عمل مىكند 263 كسى كه بدى به مردم مىرساند بداند كه 270 كسى كه پسرى را به شهوت ببوسد 212 كسى كه چشم خود را پر كند از حرام 212 كسى كه زنا كند با او زنا كنند 212